Mundur noszony z dumą

Umundurowanie naszych polskich żołnierzy zawsze nam się kojarzy z symbolem orła i rogatywką. Są to nieodłączne elementy polskiego munduru w historii naszego wojska, a wygląd i forma nieustannie ewoluowały na potrzeby wojen, bitew i wyrażenia przynależności do kraju, który odzyskiwany był za wszelką cenę.

Przybyli ułani… Ale jak ubrani?

klasyczne mundury ułańskieJednym z bardziej charakterystycznych  elementów munduru ułańskiego oczywiście jest czapka rogatywka, która była obszywana otokiem w konkretnym kolorze. Kolor otoku odpowiadał numerowi pułku do którego należał ułan – w 1 pułku karmazynowy bądź szkarłatny, w 2 biały, w 3 żółty, a w 4 niebieski. Klasyczne mundury ułańskie miały kurtki z dwoma rzędami guzików, stojącym kołnierzem i znajdującymi się wokół niego kolorowymi wypustkami. Na kołnierzu noszono kolorowe proporczyki pułkowe, a kolorowe wypustki umieszczane były także wzdłuż zapięć, naramienników, klap kieszeni, a także na wyłogach i szwach rękawów i w dolnej krawędzi ułanki. Kurtki były zdobione etyszkietami, czyli sznurami z płaską, ozdobną plecionką z chwastem. Etyszkiet najczęściej był przypinany do ramienia, dzięki czemu miał zapobiegać zgubieniu nakrycia głowy podczas szarży bądź walki. Buty były wysokie z ostrogami, a w nie wpuszczano spodnie z wypustkami i lampasami odpowiadającymi kolorem odpowiedniemu pułkowi. Płaszcz także miał wypustki w kolorze pułku, natomiast różnica była widoczna w zależności od stopnia – płaszcz szeregowych był jednorzędowy, a oficerów był dwurzędowy. Na guzikach tłoczony był wizerunek orła białego. 

W obecnych czasach wielu pasjonatów tematu wojennego może mieć swój własny mundur ułański. Na naszym rynku funkcjonują firmy, które wiernie odtwarzają takie stroje i stwarzają możliwość nabycia takiego munduru. Jest to świetna okazja dla prawdziwych pasjonatów historii, którzy chcą się poczuć jak ówczesny żołnierz.